Parafia Matki Bożej Zwycięskiej w Poznaniu

Archidiecezja Poznańska

Spotkania biblijne sprawozdanie 9.06.2014

List do Kolosan 1,1-14

Rozpoczęliśmy wspólne czytanie i rozważanie Listu w oparciu o ogólne zasady czytania ksiąg biblijnych, które zostały w tej formie zapisane.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ogólne zasady czytania biblijnych Listów

1.    Czytamy cały list kilka razy, najlepiej co najmniej pięć razy.
2.    Notujemy wszystkie swoje obserwacje, odpowiedzi na poniższe pytania, zostawiając spory margines na notatki, które zechcemy uzupełnić o to , co odkryjemy wspólnie na spotkaniach.
3.    Na początek zapisujemy :
-    kto pisze? co dowiadujemy się o autorze?
-    kim są adresaci listu?
-    kiedy list został napisany(wstęp)
4.    Określamy co jest głównym tematem listu i w jakim celu został napisany.
5.    Zasady studiowania określonego fragmentu tekstu:
- Najpierw obserwacja - kto? co zrobił? co?  gdzie? dlaczego? czy są w danym fragmencie jakieś kluczowe słowa, tzn wielokrotnie się powtarzają w studiowanym fragmencie?
- Zrozumienie – jaka jest nauka Boga, co On wyjaśnia, precyzuje, co obiecuje, do czego zachęca
- Zastosowanie – co z tym nowym poznaniem zrobię w moim życiu, jakie działania podejmę?, w jakich sprawach zmienię swoje myślenie ? , co wyznam Bogu?
6.    Zrobione notatki własne, dotyczące obserwacji i zrozumienia, uzupełniamy w trakcie wspólnego czytania i dzielenia się obserwacjami podczas spotkania
7.    Pamiętamy o historycznym tle każdego listu, o kulturze w której żyli adresaci i wynikającymi z niej zwyczajami lub tradycją  ale koncentrujemy się na ponadczasowym przesłaniu Boga.
Każdy czas skupienia nad Biblią, zawsze poprzedzamy modlitwą do Ducha Świętego i będąc pewnymi Jego obecności , zachowujemy otwartość na to czego nas chce nauczyć.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Określiliśmy:

- temat główny Listu : Stawanie się uczniem Jezusa, wzrastanie w wierze
- cel napisania Listu : wyprowadzenie wspólnoty w Kolosach z błędnych przekonań, które pojawiły się na skutek wpływów kulturowych (filozofia grecka, legalizm żydowski, orientalny mistycyzm)
- osoby piszące List, czas i miejsce napisania go:  przebywający w więzieniu rzymskim Paweł oraz Tymoteusz, ok 60 roku
Odkryliśmy i zrozumieliśmy:
Adresatami są ludzie:
1. święci, bo zaprosili Chrystusa do swego życia, jako Pana i Zbawiciela(1,2)
2. wierni, czyli godni zaufania, pewni swoich przekonań (1,2)
3. wierzący w Chrystusa (1,4), Jego moc i mądrość
4. budujący relacje w miłości bezwarunkowej (agape) (1,4), w Duchu (1,8)
5. żyjący w nadziei, tj „zakotwiczeni” bezpiecznie w Chrystusie (1,5)           
że dzięki Chrystusowi:
1. zostali uzdolnieni do uczestnictwa w dziale świętych, do życia w światłości (1,12) otrzymali Chrystusowe „spojrzenie”, na relację człowieka z Bogiem i innymi ludźmi
2. zostali uwolnieni spod władzy ciemności (1,13), skończył się czas nieświadomości,  niewiedzy, nie rozumienia prawdy bożej, czas widzenia rzeczy takimi jak to definiowali filozofowie w kulturze greckiej
3. zostali przeniesieni do królestwa Syna (1,13), bo mocą wolnego wyboru zdecydowali się ufać i podlegać we wszystkim Królowi Jezusowi,
4. zostali odkupieni (1,14), bo skorzystali z oferty Boga – wykupienia z niewoli grzechu przez krew Jezusa na krzyżu,
5. uzyskali przebaczenie grzechów (1,14), pełne przebaczenie, które umożliwia życie na nowo, bez zadłużeń wynikających z dotychczasowego sposobu życia

Założycielem Kościoła w Kolosach był Epafras – sługa Chrystusa, współsługa Pawła i Tymoteusza, który ich zastąpił w dziele głoszenia Ewangelii. Epafras jest również źródłem informacji o tym co się dzieje w tamtejszej wspólnocie(1,7)

Ewangelia:
1. to prawda o łasce Boga (1,6), o tym czego Bóg dokonał, aby zbawić człowieka,
2. musi być głoszona (1,5)
3. musi dotrzeć do odbiorców (1,6)
4. musi być usłyszana i poznana (1,6), a więc przyjęta co do treści, zrozumiana
5. że pewnego dnia dociera do świadomości człowieka (1,6), w pewnym określonym miejscu w życiu człowieka, o którym wie tylko Bóg – bo jest to działanie Ducha Świętego ( patrz Ew Jana 16,8),
6. gdy jest przyjęta przez człowieka, staje się w nim początkiem wzrostu i owocowania (1,6)

Modlitwa Pawła za wierzących w Kolosach:
1. Zaczyna się od momentu usłyszenia o ich wierze (1,3;9)
2. Trwa nieprzerwanie (1,3;9)
3. Najpierw jest dziękczynieniem Bogu za nich (eucharysteo)(1,3)
4. Jest połączona z prośbami w ich sprawie(1, 9-11):

Paweł prosi Boga, aby oni:
1. w  pełny sposób rozpoznawali Jego wolę (1,9),
2. korzystali z mądrości Bożej, czyli prawidłowo stosowali poznane prawdy w życiu(1,9),
3. postępowali w sposób godny Pana , napełnieni pragnieniem podobania się Jezusowi we wszystkim (1,10),
4. rozumieli w Duchu  rzeczywistość ludzi wierzących, którzy – analogicznie jak rośliny, za pośrednictwem korzenia, czerpią to co niezbędne do funkcjonowania i wzrostu (korzeniem jest Chrystus (Kol 2,7)), owocując dobrym dziełem, które prowadzi do dalszego wzrostu w poznawaniu Boga (1,10)
5. umieli dziękować z radością Bogu, bo Jego moc czyni ich zdolnymi do wytrwałego działania i cierpliwego czekania na owoce (1,11)

W rozmowie dzieliliśmy się tym:  
1. co zrozumieliśmy
2. jak to zmienia nasze myślenie o sprawach związanych z życiem człowieka  wierzącego,
3. jakie stąd płyną wnioski do praktycznego zastosowania w życiu

Modliliśmy się, wielbiąc Boga, dziękując Mu za Jego Słowo i prosząc o mądrość w zastosowaniu poznanych prawd, w życiu osobistym.

Następne spotkanie – 23 czerwca,

rozważymy kolejny fragment Listu do Kolosan od 1,15 – 1, 29

Spotkania biblijne sprawozdanie 12.05.2014

3. Jakie sa skutki uwierzenia?

 

Nowy status wobec Boga:
stanie się dzieckiem Boga (1,12), narodzenie się z Boga (1,13), stanie się dzieckiem Światła (12,36 ; 46)
wejście do Królestwa Bożego (3,3; 5)
przynależność do Ojca i Syna(17,6),
chrzest w Duchu Świętym (1,13), otrzymanie wody żywej= Ducha Świętego (4,10)(7,37-39), Ducha Prawdy (15,26),
wybrani i przeznaczeni do przynoszenia trwałego owocu w mocy Ojca (15,16)
wyodrębnienie ze świata (17,14)


Pewność niekończącego się życia, bo:
ma życie wieczne (3,15; 16; 36), (5,24), (6,40; 50-51; 54), (10,28), (11,25-26),(17,3), (20,31)
nie podlega sądowi (potępieniu)(3,18), (5,24), Jezus usunął grzech (1,29), nie umrze w grzechu(8,24)
będzie wskrzeszony w dniu ostatecznym (6,39-40; 54)

 

Stała obecność Ojca, Syna, Ducha Świętego w życiu wierzącego:
przebywanie z Jezusem (1,39),(12,26),(13,8), (14,21-23)(17,26)
przyjaźń z Jezusem (15,14)
tam, gdzie jest Bóg (14,3)(14,21-23)
poznanie Syna i Ojca (17,3)
Ducha Świętego (14,16;26), Ducha Prawdy(15,26),(16,7-14),Ducha Ojca i Syna (16,7-14)

 

Obdarowanie:
umiłowanie przez Ojca (17,23),(16,27) napełnienie Bożą miłością(17,26),
oglądanie chwały Jednorodzonego (1,14),chwały Boga (11,40),
otrzymanie łaski po łasce (1,16), dostęp do błogosławieństw Jezusa (13,16-17)(20,29)
zaspokojenie pragnienia (4,14)(7,37-39)
poznanie prawdy, która wyzwala(8,32;36), uświęcenie w prawdzie , w Słowie Boga (17,17)
posiadanie światła życia (8,12), (9,39)
objawienie wszystkiego, co Jezus usłyszał od Ojca(15,15)
obfite życie (10,10)
pokój w Chrystusie (16,33)
całkowite bezpieczeństwo w Jezusie, Bogu (10,9), (10,28-29)
zdolność dokonywania dzieł takich jak Jezus, a nawet większych (14,12-14)
pewność wysłuchania modlitw złożonych w imieniu Jezusa(9,31),(16,23),(17,9), (17, 20-21),
pewność spełnienia próśb złożonych w imieniu Jezusa(11,22), (14, 12-14),(15,7)
pełnia radości (17,13), przemiana smutków w radość (16,20-22)
odwaga do wykonywania tego, do czego Bóg przekonuje (19,38-39),
dostrzeganie dobroci Jezusa (7,12)
strzeżenie od Złego mocą modlitwy Jezusa (17,15)
możliwość bycia jednym z innymi wierzącymi, bycia w jedności, która przekonuje świat (17,20-21),


Postawa wierzącego:
- w uwielbieniu Boga, Syna i Ducha
oddanie pokłonu Jezusowi (9,38),
oddawanie Bogu czci w Duchu i Prawdzie (4,24),
miłowanie Jezusa (8,42), (14,21-23),
życie dla chwały Pana (7,18)
- w naśladownictwie Jezusa
słuchanie Słowa Boga (8,47)
chodzenie za Jezusem(1,37;40;43),(21,19;22), bycie Jego uczniem(15,8-10)
posłuszeństwo Panu (14,21-23), posłuszeństwo prawdzie (18,37)
trwanie w Jezusie(15,5), w Jego miłości (15,9)
przynoszenie obfitego owocu dla Boga (15,5;7;16)
bycie pasterzem tych, którzy są powierzeni naszej pieczy (21,15;16-17)
zachowywać przykazania Jezusa, tak jak On zachowywał przykazania Ojca(15,10)
w wzajemnej miłości (15,12;17)
- w świadczeniu o Jezusie
wyznanie, oświadczenie, że Jezus jest Synem Bożym(11,27)
mówienie o Nim (1,41;45), dawanie świadectwa o Nim(21,24)
prowadzenie innych do Jezusa (1,42;46),
przyjęcie posłannictwa do głoszenia Ewangelii (17,18)
- w gotowości na
prześladowania (15,18-25), (16,2)
doświadczenie nienawiści ze strony świata(17,14)
ucisku ze strony świata (16,33)
potrzebę ukrywania się przed prześladowcami (19,38)
wyłączenie z Synagogi (9,22),(12,42),(16,2)
śmierć (16,2)
przejściowego smutku (16,20-22)

 

Spotkania biblijne Sprawozdanie 28.04.2014

Uporządkowanie tematyczne naszych obserwacji dotyczących pytania :

 

2. W co powinien uwierzyć każdy człowiek, aby był pewnym posiadania życia wiecznego?          

Że Bóg:

Jest Słowem(1,1), Światłem(1,4) oświecającym każdego (1,9)

Posłał Jezusa(3,2)(16,30)(5,24)(6,29)

Objawił się w Jezusie (1,18)(1,31)

Jest z Jezusem(3,2)

Oddał wszystko w ręce Syna (3,35)

Że Duch Święty:

Zstąpił i spoczął na Jezusie (1,33)

Potwierdza pochodzenie Jezusa (1,32)

     Że Jezus jest:

Bogiem(18,6)Jednym z Bogiem(10,15.30.38)(13,19-20)(14,10-11)

Jednorodzonym Synem Boga (3,16-17)(1,34.49)(20,31), zapowiedzianym (11,27)

Barankiem Bożym (1,29.36) doskonałym (19,34-37)

Mesjaszem, Chrystusem, Zbawicielem (1,41)(3,16-17)(4,42)(7,31.41)(20,31)

Światłem świata (8,12)(9,5)

Synem Człowieczym (9,35-38)

Zmartwychwstaniem (11,25)

Królem (18,37),Królestwa nie z tego świata(18,36)

Drogą do Ojca (14,6)Bramą(10,7)

Prawdą (14,6) Tym, który chrzci Duchem Świętym(1,33)

Chlebem życia, który z nieba zstąpił (6,35;41;48;51)

Życiem (11,25)(14,6)(14,19)

Że Jezus:

Daje życie wieczne (5,21)10,28)(17,2)

Przyszedł po to, abyśmy mieli życie(10,10)

Zna Boga(7,29.33)

Chrzci Duchem Świętym(1,33)

Wszystko wie (16,30)

Zna wszystkich i wie co się w człowieku kryje(2,25)

Objawił prawdę (1,17)dał świadectwo prawdzie(18,37)

Objawił łaskę(1,17)

Umarł zgodnie z zapowiedzią , jako doskonały Baranek(19,34-37)

Żyje (14,19)

Że życie wieczne:

Jest darem Jezusa(5,21)10,28)(17,2)

Dla każdego to cel przyjścia Jezusa na świat (10,10 - 11)

To poznanie Ojca i Syna (to relacja z Synem i Ojcem) (17,3)

To to co Ojciec nakazał powiedzieć i oznajmić Synowi (12,49-50)

Ma każdy, kto słucha słowa Jezusa i wierzy Temu, który Go posłał (5,24)

Ma każdy, kto wierzy w Syna (3,36)(11,25)(20,31)

Ma swoje źródło w wodzie, którą daje Jezus (4,14)

     W:

Słowo Boga (1,1)zawarte w Piśmie Świętym(2,22)

Każde Słowo Jezusa(2,22)że jest ono Słowem Boga (8,26; 28;38;40;55)

Wiarygodność słów Jezusa (18,9)

Naukę Jezusa tożsamą nauce Boga(7,16)(12,49)

       Że:

Wiara w Jezusa jest ratunkiem od śmierci w grzechu(5,24) (8,24-25)(11,25)

Tylko w Nim jest odpuszczenie grzechów(20,22-23), bo jest doskonałym Barankiem (19, 34-37)

Jeśli On nie umyje, człowiek nie może mieć udziału z Nim(13,8)

Niezbędne jest powtórne narodzenie z wody i ducha, aby wejść do Królestwa Ojca i Syna (3,3; 5; 7;)

 

Na najbliższym spotkaniu, 12 maja, gromadzimy tematycznie obserwacje do pytania trzeciego:

   Jakie są skutki uwierzenia?

Spotkanie biblijne sprawozdanie 24.03.2014

Gromadziliśmy nasze obserwacje dotyczące pytania .

 

1.Co to znaczy uwierzyć (Wierzyć) ?

                            

  • Decyzja o uwierzeniu poprzedzona jest pragnieniem poznania Boga, chęcią pełnienia Jego woli, szukaniem Jego (chwały) (7,17-18)(3,2)(9,36)
  • Decyzja ta jest możliwa w człowieku, gdy
  • pozwoli się zaprowadzić przez kogoś (1,42), do Jezusa (6,45)
  • usłyszy :o Jezusie (1,37,40) , wezwanie Jezusa (1,43)(5,25); od Ojca (6,45)
  • pozna  : kim jest Jezus (4,10; 6,69; 14,4-6 )                                

     - od Boga (9,31-33)

     - Syn Boga (17,8)

     - Jedno z Bogiem(8,24; 28) i z Duchem (14,11)                                                                                                

     - Synem Człowieczym (9,38)

     - Mesjaszem (7,31)

     - Drogą, Prawdą, Życiem (14,4-6), Bramą (10,9)

     - Darem Bożym (4,10)

     - prorokiem (4, 19) (9,17)

     - Źródłem ocalenia (4,53)

  • Zostać przekonanym :           

     - cudem Jezusa (2,11) (2,23)(11,45)(9, 30-31)

     - zestawieniem słów Pisma Świętego z faktami (2,22)(19,34-37)(20,8-9)

     - o wiarygodności słów Jezusa (18,32)

  • Narodzić się z Boga(1,13), z Ducha (3,3;5;7;)
  • Wejść przez Jezusa, Bramę (10,9), pójść drogą pokazaną przez Ojca(14,4-6)
  • Wyznać wiarę Jezusowi (9, 35-38)
  • Wybrać pozostanie z Jezusem(1,39),

     - chodzenie z Nim (1,37;40)(6,68)(12,19)(21,22)

     - o odejściu od dotychczasowego życia (12,11)

Wierzyć to:

  • słuchać Jezusa (10,27)
  • trwać w: nauce Jezusa (8,31)(14,15,21,23), w Jego Słowie (15,7)(16,4)

     - w prawdzie (9, 30-34)

     - w miłości Jezusa (15, 9;17)

zachowywać : Słowo Boga (17,6), naukę Jezusa, tak jak On zachowywał naukę Ojca(15,10)

  • poznawać : Ojca w Synu (14,7-11), Boga i Jezusa (17,4)
  • miłować : Jezusa(14,15,21,23)(16,27), siebie nawzajem, na wzór Jezusa (13,35)
  • kochać Jezusa (21,15,17)
  • służyć Jezusowi (12,26)
  • naśladować Jezusa, być Jego uczniem (8,31) , iść za Jezusem(8,12)(10,27)
  • chodzić w świetle (12,36)
  • spełniać dzieła Boga(9,4), to co On nakazuje(15,14)
  • bronić prawdy (9,30 – 34)
  • świadczyć o Jezusie (15,27)(20,25)
  • prosić, aby otrzymać i mieć radość (16,23-24)
  • wiedzieć, że Bóg daje wszystko, o co poprosi Go Syn (11,22)

Na następne spotkanie 14 kwietnia 2014 , przynosimy pogrupowane obserwacje dotyczące pytania drugiego:

   W co powinien uwierzyć każdy człowiek, aby był pewnym posiadania życia wiecznego?

 

Spotkania biblijne sprawozdanie 24.02.2014

 Poniedziałek 24.02.2014

Czytaliśmy fragment Ewangelii św. Jana: J 20, 1-31

 

A pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Pobiegła więc i przybyła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego Jezus kochał2, i rzekła do nich: «Zabrano Pana z grobu i nie wiemy3, gdzie Go położono». Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka. Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu4. Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył pierwszy do grobu. Ujrzał i uwierzył. Dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, [które mówi], że On ma powstać z martwych5. 10 Uczniowie zatem powrócili znowu do siebie.
11 6 Maria Magdalena natomiast stała przed grobem płacząc. A kiedy [tak] płakała, nachyliła się do grobu 12 i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa - jednego w miejscu głowy, drugiego w miejscu nóg. 13 I rzekli do niej: «Niewiasto, czemu płaczesz?» Odpowiedziała im: «Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono». 14 Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus. 15 Rzekł do niej Jezus: «Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?» Ona zaś sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: «Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go wezmę». 16 Jezus rzekł do niej: «Mario!» A ona obróciwszy się powiedziała do Niego po hebrajsku: «Rabbuni»7, to znaczy: Nauczycielu! 17 Rzekł do niej Jezus: «Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: "Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego"»8. 18 Poszła Maria Magdalena oznajmiając uczniom: «Widziałam Pana i to mi powiedział». 19 Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» 20 A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. 21 A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». 22 Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego!10 23 Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane»11. 24 Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. 25 Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!» Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i nie włożę ręki mojej do boku Jego, nie uwierzę». 26 A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz [domu] i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł mimo drzwi zamkniętych, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!» 27 Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż [ją] do mego boku, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym!» 28 Tomasz Mu odpowiedział: «Pan mój i Bóg mój!» 29 Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, ponieważ Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli»12. 30 I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej książce, uczynił Jezus wobec uczniów. 31 Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc mieli życie w imię Jego.

Oto wyniki naszych obserwacji:

 

 

Co to znaczy uwierzyć?   20,8-9 zobaczyć, zrozumieć, skojarzyć fakty z Pismem Św.                                            

                                           20, 16;20 rozpoznać Jezusa

                                           20, 28 uznać Jezusa za Pana i Boga

                                            

                 Wierzyć to:       20, 25 świadczyć o Jezusie                            

                                     

W co powinien uwierzyć każdy człowiek, aby był pewnym posiadania życia wiecznego?                        

                                           20, 22-23 w odpuszczenie grzechów

                                           20, 31 że Jezus jest Mesjaszem, Synem Boga

Jakie są skutki uwierzenia?

                                           20, 29 błogosławieństwo

                                           20, 31 mieć życie w Jego Imieniu

Jakie są skutki braku wiary?

                                           20, 23 nie odpuszczenie grzechów

                                           20, 25 żądanie namacalnych dowodów zmartwychwstania

                                    

Spotkanie biblijne sprawozdanie 27.01.2014 i 10.02.2014

Poniedziałek 27.01.2014. i 10.02.2014

Czytaliśmy fragment Ewangelii św. Jana: J 18,1- 26 i 19, 1-42

 

18 To powiedziawszy Jezus wyszedł z uczniami swymi za potok Cedron. Był tam ogród, do którego wszedł On i Jego uczniowie. Także i Judasz, który Go wydał, znał to miejsce, bo Jezus i uczniowie Jego często się tam gromadzili. Judasz, otrzymawszy kohortę oraz strażników od arcykapłanów i faryzeuszów, przybył tam z latarniami, pochodniami i bronią. 2 A Jezus wiedząc o wszystkim, co miało na Niego przyjść, wyszedł naprzeciw i rzekł do nich: «Kogo szukacie?» Odpowiedzieli Mu: «Jezusa z Nazaretu». Rzekł do nich Jezus: «Ja jestem». Również i Judasz, który Go wydał, stał między nimi. Skoro więc rzekł do nich: «Ja jestem», cofnęli się i upadli na ziemię3. Powtórnie ich zapytał: «Kogo szukacie?» Oni zaś powiedzieli: «Jezusa z Nazaretu». Jezus odrzekł: «Powiedziałem wam, że Ja jestem. Jeżeli więc Mnie szukacie, pozwólcie tym odejść!» Stało się tak, aby się wypełniło słowo, które wypowiedział: «Nie utraciłem żadnego z tych, których Mi dałeś»4. 10 Wówczas Szymon Piotr, mając przy sobie miecz, dobył go, uderzył sługę arcykapłana i odciął mu prawe ucho. A słudze było na imię Malchos. 11 Na to rzekł Jezus do Piotra: «Schowaj miecz do pochwy. Czyż nie mam pić kielicha, który Mi podał Ojciec?» 12 Wówczas kohorta oraz trybun razem ze strażnikami żydowskimi pojmali Jezusa, związali Go 13 i zaprowadzili najpierw do Annasza. Był on bowiem teściem Kajfasza, który owego roku pełnił urząd arcykapłański6. 14 Właśnie Kajfasz poradził Żydom, że warto, aby jeden człowiek zginął za naród7. 15 8 A szedł za Jezusem Szymon Piotr razem z innym uczniem8. Uczeń ten był znany arcykapłanowi i dlatego wszedł za Jezusem na dziedziniec arcykapłana, 16 podczas gdy Piotr zatrzymał się przed bramą na zewnątrz. Wszedł więc ów drugi uczeń, znany arcykapłanowi, pomówił z odźwierną i wprowadził Piotra do środka. 17 A służąca odźwierna rzekła do Piotra: «Czy może i ty jesteś jednym spośród uczniów tego człowieka?» On odpowiedział: «Nie jestem». 18 A ponieważ było zimno, strażnicy i słudzy rozpaliwszy ognisko stali przy nim i grzali się. Wśród nich stał także Piotr i grzał się [przy ogniu]. 19 Arcykapłan więc zapytał Jezusa o Jego uczniów i o Jego naukę. 20 Jezus mu odpowiedział: «Ja przemawiałem jawnie przed światem. Uczyłem zawsze w synagodze i w świątyni, gdzie się gromadzą wszyscy Żydzi. Potajemnie zaś nie uczyłem niczego. 21 Dlaczego Mnie pytasz? Zapytaj tych, którzy słyszeli, co im mówiłem. Oto oni wiedzą, co powiedziałem». 22 Gdy to powiedział, jeden ze sług obok stojących spoliczkował Jezusa, mówiąc: «Tak odpowiadasz arcykapłanowi?» 23 Odrzekł mu Jezus: «Jeżeli źle powiedziałem, udowodnij, co było złego. A jeżeli dobrze, to dlaczego Mnie bijesz?» 24 Następnie Annasz wysłał Go związanego do arcykapłana Kajfasza. 25 A Szymon Piotr stał i grzał się [przy ogniu]. Powiedzieli wówczas do niego: «Czy i ty nie jesteś jednym z Jego uczniów?» On zaprzeczył mówiąc: «Nie jestem». 26 Jeden ze sług arcykapłana, krewny tego, któremu Piotr odciął ucho, rzekł: «Czyż nie ciebie widziałem razem z Nim w ogrodzie?» 27 Piotr znowu zaprzeczył i natychmiast kogut zapiał. 28 Od Kajfasza zaprowadzili Jezusa do pretorium. A było to wczesnym rankiem. Oni sami jednak nie weszli do pretorium, aby się nie skalać, lecz aby móc spożyć Paschę10. 29 Dlatego Piłat wyszedł do nich na zewnątrz i rzekł: «Jaką skargę wnosicie przeciwko temu człowiekowi?» 30 W odpowiedzi rzekli do niego: «Gdyby to nie był złoczyńca, nie wydalibyśmy Go tobie». 31 Piłat więc rzekł do nich: «Weźcie Go wy i osądźcie według swojego prawa!» Odpowiedzieli mu Żydzi: «Nam nie wolno nikogo zabić»11. 32 Tak miało się spełnić słowo Jezusa, w którym zapowiedział, jaką śmiercią miał umrzeć12. 33 Wtedy powtórnie wszedł Piłat do pretorium, a przywoławszy Jezusa rzekł do Niego: «Czy Ty jesteś Królem Żydowskim?» 34 Jezus odpowiedział: «Czy to mówisz od siebie, czy też inni powiedzieli ci o Mnie?» 35 Piłat odparł: «Czy ja jestem Żydem? Naród Twój i arcykapłani wydali mi Ciebie. Coś uczynił?» 36 Odpowiedział Jezus: «Królestwo moje nie jest z tego świata. Gdyby królestwo moje było z tego świata, słudzy moi biliby się, abym nie został wydany Żydom. Teraz zaś królestwo moje nie jest stąd». 37 Piłat zatem powiedział do Niego: «A więc jesteś królem?» Odpowiedział Jezus: «Tak, jestem królem. Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie14. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu». 38 Rzekł do Niego Piłat: «Cóż to jest prawda?» To powiedziawszy wyszedł powtórnie do Żydów i rzekł do nich: «Ja nie znajduję w Nim żadnej winy. 39 Jest zaś u was zwyczaj, że na Paschę uwalniam wam jednego [więźnia]. Czy zatem chcecie, abym wam uwolnił Króla Żydowskiego?» 40 Oni zaś powtórnie zawołali: «Nie tego, lecz Barabasza!» A Barabasz był zbrodniarzem.

19 Wówczas Piłat wziął Jezusa i kazał Go ubiczować. A żołnierze uplótłszy koronę z cierni, włożyli Mu ją na głowę i okryli Go płaszczem purpurowym. Potem podchodzili do Niego i mówili: «Witaj, Królu Żydowski!» I policzkowali Go. A Piłat ponownie wyszedł na zewnątrz i przemówił do nich: «Oto wyprowadzam Go do was na zewnątrz, abyście poznali, że ja nie znajduję w Nim żadnej winy». Jezus więc wyszedł na zewnątrz, w koronie cierniowej i płaszczu purpurowym. Piłat rzekł do nich: «Oto Człowiek». Gdy Go ujrzeli arcykapłani i słudzy, zawołali: «Ukrzyżuj! Ukrzyżuj!» Rzekł do nich Piłat: «Weźcie Go i sami ukrzyżujcie! Ja bowiem nie znajduję w Nim winy». Odpowiedzieli mu Żydzi: «My mamy Prawo, a według Prawa powinien On umrzeć, bo sam siebie uczynił Synem Bożym».
Gdy Piłat usłyszał te słowa, uląkł się jeszcze bardziej. Wszedł znów do pretorium i zapytał Jezusa: «Skąd Ty jesteś?» Jezus jednak nie dał mu odpowiedzi. 10 Rzekł więc Piłat do Niego: «Nie chcesz mówić ze mną? Czy nie wiesz, że mam władzę uwolnić Ciebie i mam władzą Ciebie ukrzyżować?» 11 Jezus odpowiedział: «Nie miałbyś żadnej władzy nade Mną, gdyby ci jej nie dano z góry. Dlatego większy grzech ma ten, który Mnie wydał tobie». 12 Odtąd Piłat usiłował Go uwolnić. Żydzi jednak zawołali: «Jeżeli Go uwolnisz, nie jesteś przyjacielem Cezara. Każdy, kto się czyni królem, sprzeciwia się Cezarowi». 13 Gdy więc Piłat usłyszał te słowa, wyprowadził Jezusa na zewnątrz i zasiadł na trybunale, na miejscu zwanym Lithostrotos2, po hebrajsku Gabbata. 14 Był to dzień Przygotowania Paschy, około godziny szóstej3. I rzekł do Żydów: «Oto król wasz!» 15 4 A oni krzyczeli: «Precz! Precz! Ukrzyżuj Go!» Piłat rzekł do nich: «Czyż króla waszego mam ukrzyżować?» Odpowiedzieli arcykapłani: «Poza Cezarem nie mamy króla». 16 Wtedy więc wydał Go im, aby Go ukrzyżowano. Zabrali zatem Jezusa. 17 A On sam dźwigając krzyż wyszedł na miejsce zwane Miejscem Czaszki, które po hebrajsku nazywa się Golgota6. 18 Tam Go ukrzyżowano, a z Nim dwóch innych, z jednej i drugiej strony, pośrodku zaś Jezusa. 19 Wypisał też Piłat tytuł winy i kazał go umieścić na krzyżu. A było napisane: «Jezus Nazarejczyk, Król Żydowski». 20 Ten napis czytało wielu Żydów, ponieważ miejsce, gdzie ukrzyżowano Jezusa, było blisko miasta. A było napisane w języku hebrajskim, łacińskim i greckim. 21 Arcykapłani żydowscy mówili do Piłata: «Nie pisz: Król Żydowski, ale że On powiedział: Jestem Królem Żydowskim». 22 Odparł Piłat: «Com napisał, napisałem». 23 Żołnierze zaś, gdy ukrzyżowali Jezusa, wzięli Jego szaty i podzielili na cztery części, dla każdego żołnierza po części; wzięli także tunikę. Tunika zaś nie była szyta, ale cała tkana od góry do dołu. 24 Mówili więc między sobą: «Nie rozdzierajmy jej, ale rzućmy o nią losy, do kogo ma należeć». Tak miały się wypełnić słowa Pisma: Podzielili między siebie szaty, a los rzucili o moją suknię7. To właśnie uczynili żołnierze. 25 A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. 26 Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». 27 Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja». I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie. 28 Potem Jezus świadom, że już wszystko się dokonało, aby się wypełniło Pismo, rzekł: «Pragnę»10. 29 Stało tam naczynie pełne octu. Nałożono więc na hizop11 gąbkę pełną octu i do ust Mu podano. 30 A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: «Wykonało się!»12 I skłoniwszy głowę oddał ducha.
31 Ponieważ był to dzień Przygotowania13, aby zatem ciała nie pozostawały na krzyżu w szabat - ów bowiem dzień szabatu był wielkim świętem14 - Żydzi prosili Piłata, aby ukrzyżowanym połamano golenie14 i usunięto ich ciała. 32 Przyszli więc żołnierze i połamali golenie tak pierwszemu, jak i drugiemu, którzy z Nim byli ukrzyżowani. 33 Lecz gdy podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł, nie łamali Mu goleni, 34 tylko jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok i natychmiast wypłynęła krew i woda15. 35 Zaświadczył to ten, który widział, a świadectwo jego jest prawdziwe. On wie, że mówi prawdę, abyście i wy wierzyli. 36 Stało się to bowiem, aby się wypełniło Pismo: Kość jego nie będzie złamana16. 37 I znowu na innym miejscu mówi Pismo: Będą patrzeć na Tego, którego przebili17. 38 Potem Józef z Arymatei, który był uczniem Jezusa, lecz ukrytym z obawy przed Żydami, poprosił Piłata, aby mógł zabrać ciało Jezusa. A Piłat zezwolił. Poszedł więc i zabrał Jego ciało. 39 Przybył również i Nikodem, ten, który po raz pierwszy przyszedł do Jezusa w nocy19, i przyniósł około stu funtów19 mieszaniny mirry i aloesu. 40 Zabrali więc ciało Jezusa i obwiązali je w płótna razem z wonnościami, stosownie do żydowskiego sposobu grzebania. 41 A na miejscu, gdzie Go ukrzyżowano, był ogród, w ogrodzie zaś nowy grób, w którym jeszcze nie złożono nikogo. 42 Tam to więc, ze względu na żydowski dzień Przygotowania, złożono Jezusa, bo grób znajdował się w pobliżu.

 

Co to znaczy uwierzyć?   18, 32 zostać przekonanym co do wiarygodności słów Jezusa

                                           19, 34-37 przyjąć świadectwo śmierci Jezusa

                                           19, 34-37 zostać przekonanym co do faktów, towarzyszących

                                                           śmierci Jezusa, na podstawie zgodności zapowiedzi

                                                           (proroctwa), z relacją naocznego świadka

                 Wierzyć to:       18, 11 akceptować wolę Boga                            

W co powinien uwierzyć każdy człowiek, aby był pewnym posiadania życia wiecznego?                        

                                          18, 6 Jezus jest Bogiem

                                          18, 9 wiarygodność słów Jezusa

                                          18, 36 Królestwo Jezusa nie jest z tego świata

                                          18, 37 Jezus na to przyszedł na świat, aby dać świadectwo prawdzie

                                          18, 37 Jezus jest Królem

                                          19, 34-37 Jezus umarł zgonie z zapowiedzią, jako doskonały Baranek                      

Jakie są skutki uwierzenia?

                                          18, 37 posłuszeństwo prawdzie

                                          19, 38 potrzeba ukrywania się przed prześladowcami

                                         19, 38 – 39 odwaga wykonania tego, do czego Bóg przekonuje

Jakie są skutki braku wiary?

                                          18, 2 wydanie Jezusa na śmierć

                                          18, 3,12-13, 24, 28 traktowanie Jezusa jak przestępcę

                                          19, 7 nie rozpoznanie Syna Bożego

                                          19, 11 grzech wydania Jezusa

                                          19, 18 ukrzyżowanie Jezusa jako złoczyńcy

Spotkanie biblijne sprawozdanie 13.01.2014

Poniedziałek 13.01.2014.

Czytaliśmy fragment Ewangelii św. Jana: J 17,1- 26

To powiedział Jezus, a podniósłszy oczy ku niebu, rzekł: «Ojcze, nadeszła godzina. Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem1 dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa2. Ja Ciebie otoczyłem chwałą na ziemi przez to, że wypełniłem dzieło, które Mi dałeś do wykonania. A teraz Ty, Ojcze, otocz Mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie pierwej, zanim świat powstał. Objawiłem imię Twoje ludziom, których Mi dałeś ze świata. Twoimi byli i Ty Mi ich dałeś, a oni zachowali słowo Twoje. Teraz poznali, że wszystko, cokolwiek Mi dałeś, pochodzi od Ciebie. Słowa bowiem, które Mi powierzyłeś, im przekazałem, a oni je przyjęli i prawdziwie poznali, że od Ciebie wyszedłem, oraz uwierzyli, żeś Ty Mnie posłał. Ja za nimi proszę, nie proszę za światem3, ale za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są Twoimi. 10 Wszystko bowiem moje jest Twoje, a Twoje jest moje, i w nich zostałem otoczony chwałą. 11 Już nie jestem na świecie, ale oni są jeszcze na świecie, a Ja idę do Ciebie. Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś4, aby tak jak My stanowili jedno. 12 Dopóki z nimi byłem, zachowywałem ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, i ustrzegłem ich, a nikt z nich nie zginął z wyjątkiem syna zatracenia, aby się spełniło Pismo5. 13 Ale teraz idę do Ciebie i tak mówię, będąc jeszcze na świecie, aby moją radość mieli w sobie w całej pełni. 14 Ja im przekazałem Twoje słowo, a świat ich znienawidził za to, że nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. 15 Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego. 16 Oni nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. 17 Uświęć ich6 w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą. 18 Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja ich na świat posłałem. 19 A za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie7. 20 Nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; 21 aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał. 22 I także chwałę8, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. 23 Ja w nich, a Ty we Mnie! Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś. 24 Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata. 25 Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem i oni poznali, żeś Ty Mnie posłał. 26 Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich».

Oto wyniki naszych obserwacji:

 

 

Co to znaczy uwierzyć?   17, 8 przyjąć słowa Jezusa

                                           17, 8 rozpoznać w Nim Syna Boga

                                           17, 20 przyjąć świadectwo innego wierzącego                                    

                 Wierzyć to:       17, 4 znać Boga i Jezusa Chrystusa                            

                                           17, 6 zachowywać Słowo Boga

W co powinien uwierzyć każdy człowiek, aby był pewnym posiadania życia wiecznego?                        

                                           17, 2 Jezus daje życie wieczne

                                           17, 3 życie wieczne – to poznanie Ojca i Syna

                                             ( relacja z Synem i Ojcem)

Jakie są skutki uwierzenia?

                                    17, 3 życie wieczne

                                     17, 3 poznanie Syna i Ojca

                                     17,6 przynależność do Ojca i Syna

                                     17,9 wstawiennictwo Jezusa przed Ojcem

                                     17, 13 pełnia radości

                                     17, 14 wyodrębnienie ze świata, doświadczanie nienawiści świata

                                     17, 15 strzeżenie od Złego mocą modlitwy Jezusa                          

                                     17, 17 uświęcenie w prawdzie, w Słowie Boga

                                     17, 18 bycie posłanym do głoszenia Ewangelii

                                     17, 20-21 możliwość bycia jednym z innymi wierzącymi przez

                                             wstawiennictwo Jezusa, jedności, która przekonuje świat

                                     17, 23 bycie umiłowanym przez Ojca

                                     17, 24 doświadczanie Jego chwały

                                     17, 26 obecność Jezusa w wierzącym

                                     17, 26 napełnienie Bożą miłością

Jakie są skutki braku wiary?

           

                                     17, 9 brak wstawiennictwa Jezusa u Boga

                                     17, 14 nienawiść do uczniów Jezusa

                                     17, 25 niemożliwość poznania Boga i Jego Syna

Spotkanie biblijne sprawozdanie 23.12.2013

Sprawozdanie ze Spotkania Biblijnego w dniu 23 grudnia 2013.

Spotkanie miało nietypowy charakter, bo związany z nadchodzącymi świętami rocznicy Narodzenia Pana.

Czytaliśmy Psalm 139 i dzieliliśmy się refleksją nad wszechobecnością Boga.

Rozważanie kolejnych wersetów psalmu, napełniło nas wdzięcznością do Boga, który otacza człowieka swoją miłością w każdym przejawie jego życia.

Najpełniej objawił ją w Chrystusie Jezusie, bo z Jego przyjściem na świat, Jego śmiercią i Zmartwychwstaniem,

otworzył możliwość życia wiecznego, dla każdego kto uwierzy Synowi Bożemu .

Dziękowaliśmy Bogu za to, że gromadzi nas nad studium Pisma Świętego, że możemy z radością doświadczać działania Jego Słowa w nas.

Złożyliśmy sobie życzenia opłatkowe i zabraliśmy do swoich domów tzw. „orzeszki pamięci” z wersetami Słowa Bożego.

Na kolejnym spotkaniu, 13 stycznia, będziemy czytać 17 rozdział Ewangelii wg św. Jana.

Spotkania biblijne sprawozdania 09.12.2013

Poniedziałek 9.12.2013r. kliknij tutaj aby otworzyć sprawozdanie w formacie Microsoft Word lub w formacie pdf

Czytaliśmy fragment Ewangelii św. Jana: J 16,1- 33

To wam powiedziałem, abyście się nie załamali w wierze. Wyłączą was z synagogi. Owszem, nadchodzi godzina, w której każdy, kto was zabije, będzie sądził, że oddaje cześć Bogu. Będą tak czynić, bo nie poznali ani Ojca, ani Mnie. Ale powiedziałem wam o tych rzeczach, abyście, gdy nadejdzie ich godzina, pamiętali o nich, że Ja wam to powiedziałem. Tego jednak nie powiedziałem wam od początku, ponieważ byłem z wami. Teraz zaś idę do Tego, który Mnie posłał, a nikt z was nie pyta Mnie: "Dokąd idziesz?" Ale ponieważ to wam powiedziałem, smutek napełnił wam serce. Jednakże mówię wam prawdę: Pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo jeżeli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was. A jeżeli odejdę, poślę Go do was1. 2 On zaś, gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie. O grzechu - bo nie wierzą we Mnie; 10 o sprawiedliwości zaś - bo idę do Ojca i już Mnie nie ujrzycie; 11 wreszcie o sądzie - bo władca tego świata został osądzony. 12 Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz [jeszcze] znieść nie możecie. 13 Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe. 14 On Mnie otoczy chwałą, ponieważ z mojego weźmie i wam objawi. 15 Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że z mojego weźmie i wam objawi. 16 Jeszcze chwila, a nie będziecie Mnie widzieć, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie»3. 17 Wówczas niektórzy z Jego uczniów mówili między sobą: «Co to znaczy, co nam mówi: "Chwila, a nie będziecie Mnie widzieć, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie"; oraz: "Idę do Ojca?"» 18 Powiedzieli więc: «Co znaczy ta chwila, o której mówi? Nie rozumiemy tego, co mówi». 19 Jezus poznał, że chcieli Go pytać, i rzekł do nich: «Pytacie się jeden drugiego o to, że powiedziałem: "Chwila, a nie będziecie Mnie widzieć, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie?" 20 Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz zamieni się w radość. 21 Kobieta, gdy rodzi, doznaje smutku, bo przyszła jej godzina. Gdy jednak urodzi dziecię, już nie pamięta o bólu z powodu radości, że się człowiek narodził na świat. 22 Także i wy teraz doznajecie smutku. Znowu jednak was zobaczę, i rozraduje się serce wasze, a radości waszej nikt wam nie zdoła odebrać. 23 W owym zaś dniu o nic Mnie nie będziecie pytać. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: O cokolwiek byście prosili Ojca, da wam w imię moje4. 24 Do tej pory o nic nie prosiliście w imię moje: Proście, a otrzymacie, aby radość wasza była pełna. 25 Mówiłem wam o tych sprawach w przypowieściach. Nadchodzi godzina, kiedy już nie będę wam mówił w przypowieściach, ale całkiem otwarcie oznajmię wam o Ojcu5. 26 W owym dniu będziecie prosić w imię moje, i nie mówię, że Ja będę musiał prosić Ojca za wami. 27 Albowiem Ojciec sam was miłuje, bo wyście Mnie umiłowali i uwierzyli, że wyszedłem od Boga. 28 Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat; znowu opuszczam świat i idę do Ojca». 29 Rzekli uczniowie Jego: «Patrz! Teraz mówisz otwarcie i nie opowiadasz żadnej przypowieści. 30 Teraz wiemy, że wszystko wiesz i nie trzeba, aby Cię kto pytał6. Dlatego wierzymy, że od Boga wyszedłeś». 31 Odpowiedział im Jezus: «Teraz wierzycie? 32 Oto nadchodzi godzina, a nawet już nadeszła, że się rozproszycie - każdy w swoją stronę,   a Mnie zostawicie samego. Ale Ja nie jestem sam, bo Ojciec jest ze Mną. 33 To wam powiedziałem, abyście pokój we Mnie mieli. Na świecie doznacie ucisku, ale miejcie odwagę: Jam zwyciężył świat».

Oto wyniki naszych obserwacji:

 

 

Co to znaczy uwierzyć?   Brak obserwacji                            

                                    

                 Wierzyć to:  16, 4 pamiętać, co powiedział Jezus                            

                                      16, 27 miłować Jezusa

W co powinien uwierzyć każdy człowiek, aby był pewnym posiadania życia wiecznego?                        

                                     16, 30 Jezus wyszedł od Ojca

                                     16, 30 Jezus wszystko wie

Jakie są skutki uwierzenia?

                                     16, 2 wyłączenie z Synagogi, śmierć, prześladowania

                                     16, 7-14 życie w obecności Ducha Ojca i Syna, Ducha Prawdy

                                     16, 20 – 22 smutek, który przemieni się w radość

                                     16, 23 wysłuchanie każdej modlitwy w imieniu Jezusa

                                     16, 27 bycie miłowanym przez Ojca

                                     16, 33 pokój w Chrystusie

                                     16, 33 ucisk od świata                        

                                    

Jakie są skutki braku wiary?

                                     16, 2 zabijanie w przekonaniu, że to dla Boga

                                     16, 3 brak poznania Ojca i Syna

Dzisiaj jest:



Imieniny obchodzą:


Liturgia Słowa




Dziś obchodzimy

Świętych męczenników Andrzeja Kim Taegona, prezbitera, Pawła Chong Hasanga i Towarzyszy, wspomnienie

Imieniny

Eustachego, Filipiny

myśl dnia
„Aby zatriumfowało zło, wystarczy, aby dobrzy nic nie robili.”
Edmund Burke
czytanie

1 Tm 3, 14-16
Ps 111
Łk 7, 31-35

liturgia dnia

Newsletter