headerimg

Niedziela 17.06.2018

Charakter Królestwa Bożego

Księga Ezechiela                          „Ten, który daje wzrost” (1Kor3,7)

Zapowiedź:Bóg mówi: wezmę wierzchołek z wysokiego cedru i zasadzę. Z czubka jego młodego pędu odłamię gałązkę”. „Posadzę ją na wysokiej górze Izraela.”. „Ja, Pan, to powiedziałem i wykonam”.        Ta zapowiedź zostaje odczytana jako zapowiedź o Mesjaszu: „wyrośnie gałązka z pnia Jessego, wypuści się pęd z jego korzenia”(Iz 11,1). Jesse jest zapisany w rodowodzie Jezusa Chrystusa (Mt 1,6). Osobliwość: ta gałązka „wypuści pędy i wyda owoce. Stanie się cedrem wspaniałym. Wszelkiego rodzaju ptactwo będzie pod nim mieszkać i w cieniu jego gałęzi zakładać gniazda”. Tak o Mesjaszu powie Izajasz „On ogłosi narodom sprawiedliwość”. „W Nim narody będą pokładać nadzieję”, a Jezus przywoła to proroctwo (Mt12,18.21). Przebieg wzrostu: może zadziwić człowieka. „Przekonają się wszystkie drzewa polne, że Ja Pan poniżam drzewo wysokie, a wywyższam drzewo niskie. Sprawiam, że usycha drzewo zielone i zakwita drzewo suche”.

Ewangelia św. Marka           „Królestwo Boże jest pośród was” (Łk 17,21)

Zapowiedź: „czas się wypełnił i bliskie jest Królestwo Boże”(1,15). Jezus zakłada Królestwo Boże dla wszystkich tych, co Mu uwierzą i pójdą za Nim. Osobliwość: Jezus wyjaśnia: Królestwo Boże jest „jak ziarno gorczycy. Kiedy się je wrzuca w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Gdy (…) wyrasta, staje się większe od innych krzewów, wypuszcza wielkie gałęzie, tak, że ptaki mogą zakładać gniazda w jego cieniu”. Przebieg wzrostu: ziarno musi zostać zasiane. Siew to głoszenie ewangelii przez Jezusa lub Jego uczniów. „Tak się ma sprawa z Królestwem Bożym jak z człowiekiem rzucającym ziarno      w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, nocą i dniem, ziarno kiełkuje i wzrasta, a on nie wie jak”. Bóg przez Jezusa,     a potem przez Jego Ducha, zabezpiecza ten wzrost. On zmienia ich przekonania, pragnienia, cele i postawy. Wydają owoc, gdy stają się siewcami Królestwa.

2 List do Koryntian         „wciąż jeszcze chodzimy w wierze a nie w widzeniu”

Zapowiedź: „wszyscy musimy stawić się przed sądem Chrystusa, aby każdy otrzymał odpłatę za dokonane    w ciele czyny, zarówno dobre jak i złe”. Ale wszyscy też „otrzymamy od Boga jako mieszkanie budowlę niewzniesioną rękami, lecz wieczną, w niebie”(5,1). Osobliwość: „wolelibyśmy raczej opuścić ciało,               a przebywać blisko Pana”, już „w widzeniu”, „twarzą w twarz”(1Kor 13,12). Ale ciągle jeszcze jesteśmy pielgrzymami na tej ziemi, „tułamy się z dala od Pana”, „i ze wszystkich sił staramy się Jemu podobać”. „Jesteśmy jednak pełni ufności”. Przebieg wzrostu: „Bóg nas do tego uzdolnił, dając nam Ducha jako poręczyciela”(5,5). Paweł zaświadczy: „Ja sadziłem, Apollos podlewał, ale Bóg dawał wzrost!” (1Kor3,6).

Psalm 92                                         Uwielbiam Ciebie, Boże

Bo rozradowałeś mnie, Panie, Twoimi czynami. Jakże wspaniałe są dzieła Twoje, Panie, jak bardzo głębokie Twoje myśli! Bo chociaż bezbożni plenią się jak trawa i kwitną wszyscy dopuszczający się nieprawości – i tak przepadną na zawsze! A Ty, o Panie jesteś wywyższony na wieki!