headerimg

Niedziela 29.03.2020

5 Niedziela Wielkiego Postu   29.03.2020

Co mógłbyś powiedzieć o swojej 
śmierci, zmartwychwstaniu i życiu?

Księga Ezechiela       Świadectwo proroka Ezechiela

Osobista relacja z Bogiem proroka jest oczywista. Mówi: „Pan wywiódł mnie w Duchu i postawił na środku doliny, na której pełno było ludzkich kości”(37,1). Ezechiel rozmawia z Bogiem, zadaje Mu pytania, odpowiada na Jego pytania i odbiera od Niego polecenia. Ufność i posłuszeństwo proroka dotyczy rzeczy fundamentalnych, sprawy życia i śmierci człowieka, i ponownego przywrócenia go do życia. „Powiedz duchowi: Tak mówi Pan”, „Przybywaj! Napełnij tchnieniem tych zmarłych! Niech ożyją!” Dalej prorok przekazuje ludowi Bożemu: „Tak mówi Pan: Oto otwieram wasze groby, wyprowadzę was z grobów waszych i powiodę was do krainy Izraela. Przekonacie się, że Ja jestem Panem, kiedy otworzę wasze mogiły”. Pewność życia wiecznego jest zapewniona dla tych, którzy należą do ludu Bożego. To tych dotyczy obietnica: „Osadzę w was mojego Ducha, tak, że ożyjecie”. „Wtedy przekonacie się, że Ja, Pan, tak rzekłem i spełnię”.

Ewangelia św. Jana         Świadectwo Marty

Osobista relacja z Jezusem wynikała z faktu, że Jezus w drodze do Jerozolimy wielokrotnie zatrzymywał się w domu Marii, Marty i Łazarza. Teraz wobec faktu śmierci brata, „kiedy Marta usłyszała, że Jezus idzie, wyszła Mu naprzeciw”. „Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł”, mówi jakby z żalem. Ufność i posłuszeństwo okazuje wypowiadając z przekonaniem: „Lecz i teraz jestem przekonana, że o cokolwiek poprosisz Boga, Bóg ci to da”. Natychmiastowe zapewnienie Jezusa: „Zmartwychwstanie twój brat”, prowadzi jej myśli do zmartwychwstania w dniu ostatnim. I wtedy Jezus wyjaśnia jej, że pewność życia wiecznego jest dostępna tylko w Nim: „Ja Jestem zmartwychwstaniem i życiem. Jeśli ktoś wierzy we Mnie, choćby i umarł, żyć będzie. A każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nigdy nie umrze. Czy wierzysz w to? Odpowiedziała Mu: O tak, Panie, ja już wierzę, że Ty Jesteś Mesjaszem, Synem Boga”.

List do Rzymian        Świadectwo Pawła

Osobista relacja z Duchem czytelna staje się miłości mającej swe źródło w Bogu. Paweł stwierdza: „Dzięki danemu nam Duchowi Świętemu miłość Boga przepełnia nasze serca”(5,5). Ufność i posłuszeństwo „żyjący według ciała myślą o tym, co należy do ciała, a ci według Ducha – o tym co należy do Ducha. Zamysły ciała – śmiercią , zamysły Ducha – życiem i pokojem”(8,5-6). „Wy nie trzymacie się ciała, lecz Ducha”. Pewność życia wiecznego mamy, wyjaśnia Paweł, jeśli „Duch Boży w was mieszka. Jeżeli ktoś nie ma Ducha Chrystusowego, ten do Niego nie należy”. „A jeżeli mieszka w was Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, z racji mieszkającego w was swojego Ducha ożywi także wasze podległe śmierci ciała”.

Psalm  130        Niech każdy „pokłada nadzieje w Panu”.
„U Pana bowiem znaleźć można miłosierdzie i pełne wykupienie”.
„Racz, o Panie, usłyszeć mój głos”. „Moja dusza wytrwale wiąże swe nadzieje z Panem”.
„Czekam na Ciebie , Panie; moja dusza czeka na Twoje Słowo”.
Fragmenty Pisma Świętego pochodzą z „Biblii pierwszego Kościoła”-
przekładu  ks. prof. Remigiusza Popowskiego
=============================================================================