Niedziela 02.02.2020

4 Niedziela Zwykła   02.02.2020

Czytania liturgiczne:      Ml 3,1-4; Ps 24; Łk 2,22 – 40; Hbr 2,14-18

Co to dla ciebie oznacza:
całą ufność pokładam w Chrystusie?

Księga Malachiasza     Uznanie Go Wysłannikiem Przymierza, za którym tęskniłem?

Ponieważ to On był zapowiadany od setek lat, jako Ten, kto uwolni człowieka od niemożności przestrzegania całego Prawa, które Bóg dał. Od rozpaczy i lęku, bo „nie ma sprawiedliwego, nawet jednego”(Rz3,10). Od tylko przejściowej skuteczności ofiar ze zwierząt, które ciągle na nowo musiały być składane Bogu, z powodu grzeszności człowieka. Od lęku przed śmiercią wywołanego pewnością, że „nie zasłużyłem na wieczne obcowanie ze Świętym Bogiem”. Więc, przekazana przez proroka zapowiedź: ”Pan bowiem, którego oczekujecie, przybędzie niespodziewanie”, „Wysłannik Przymierza”, Nowego Przymierza, „za którym tęsknicie – mówi Pan, Wszechmogący”, pobudziła serca ludzi. „Kto wytrwa w dniu Jego przyjścia? Kto ostoi się przy Jego objawieniu się?” Ufność Temu, który „przybędzie jakby z ogniem pieca hutniczego”, „aby przetapiać i oczyszczać, jak się przetapia srebro i złoto”, będzie polegać na gotowości, do narodzenia się na nowo w Duchu Chrystusa, w Duchu Ognia.

Ewangelia św. Łukasza     Uznanie Go Zbawicielem, Pociechą, Chwałą i Światłem

Ponieważ to On, „Ten stanął na upadek i powstanie wielu w Izraelu, a także jako znak wywołujący sprzeciw, aby na jaw wyszły ukryte myśli wielu serc”, zaświadcza Symeon. A „człowiek ten był sprawiedliwy i pobożny, wyczekiwał Pociechy Izraela. Duch Święty był nad nim”. Więc, „gdy rodzice wnieśli Dzieciątko Jezus” do świątyni, „on wziął je w swoje objęcie i zaczął błogosławić Boga, mówiąc: Teraz o Panie, pozwalasz już odejść swojemu słudze w pokoju, według Twojego słowa, bo moje oczy zobaczyły Twoje Zbawienie, które postawiłeś gotowe przed oczami wszystkich ludów”. Ufność rozpoczyna dzień, kiedy każdy osobiście wyzna: „Jezus jest także moim Zbawicielem”. Trwanie w ufności Mu, przynosi doświadczanie obecności Jego Osoby w osobistym życiu jako Światła, Pociechy i Chwały. Ufność złożona w Chrystusie wzbudza pragnienie mówienia o Nim. Jak Anna, która po spotkaniu Go w świątyni, „mówiła o tym Dzieciątku wszystkim oczekującym wyzwolenia”.

List do Hebrajczyków    Uznając w Nim jedynego Arcykapłana

Ponieważ „to On chwałą i czcią został uwieńczony, gdy z łaskawości Bożej doświadczył śmierci za każdego człowieka” (2,9). To On stał się uczestnikiem tej samej natury ludzkiej. „Czuł się zobowiązany całkowicie upodobnić się do braci, aby stać się miłosiernym i wiernym arcykapłanem w rzeczach odnoszących się do Boga, tak by dokonać przebłagania za grzechy ludu”. Więc, uznanie Chrystusa jedynym pośrednikiem do Boga (2 Tym 2,5), prowadzi do pewności, że to On „przychodzi z pomocą potomstwu Abrahama”. „Ludzie wiary dostępują błogosławieństwa razem z wierzącym Abrahamem”(Ga 3,9), wyjaśnia Paweł. Ufność, Jezusowi oznacza bezpieczeństwo, bo „większy jest Ten w was niż ten, w świecie”(1J4,4), oznacza uwolnienie „tych, którzy z racji lęku przed śmiercią przez całe życie podlegali niewoli”; niewoli przekonania o konieczności zasługiwaniu sobie na zbawienie. Ufanie Chrystusowi, to pewność, że Ten, który „sam cierpiał poddany próbie, może z pomocą przychodzić poddawanym próbie”.

Psalm  24         Podnieście (…) wasze bramy (…), aby mógł wkroczyć Król chwały”

Fragmenty Pisma Świętego pochodzą z „Biblii pierwszego Kościoła”-
przekładu  ks. prof. Remigiusza Popowskiego
=============================================================================
Serdecznie zapraszamy !
„Spotkanie z Biblią”  o godz. 19:00
w drugi i czwarty poniedziałek miesiąca.
„Kurs Biblijny”  o godz. 19:00
w trzeci poniedziałek miesiąca

Drukuj   E-mail