Niedziela 11.11.2018

32 Niedziela Zwykła    11.11.2018

Czytania liturgiczne:  1Krl 17,10-16;   Ps 146;  Hbr 9,24-28;  Mk 12,38-44

Jedynie Bóg godzien jest wiary

1 Księga Królewska       Gdy zagrożone jest życie

Sytuacja: Król Izraela, Achab „żaden z poprzednich królów nie popełnił tyle zła, co Achab, doprowadzając do gniewu Boga”(16,33). Bałwochwalca, mąż czcicielki Baala, rozpowszechniający jego kult, budujący świątynię bożkowi w Izraelu. Prorok Eliasz ostrzega go przed karą Boga; naraża się tym królowi i musi uciekać. Bóg: chroni jego życie, dając mu konkretne wskazania dokąd ma iść. W pogańskim mieście, Sarepcie, zgodnie z zapowiedzią Boga, Eliasz znajduje wdowę, która będzie go żywić. Ufność: Na wstępie, gdy poganka oznajmia Eliaszowi: „Przysięgam na Pana, twego Boga. Nie mam już nic do jedzenia! Zostało mi tylko trochę oliwy w baryłce i garść mąki w dzbanie”, ilość na ostatni posiłek dla niej i jej syna. Do Eliasza dociera cały realizm sytuacji, ale ufa Bogu i przekazuje jej słowa: „Pan, Bóg Izraela rzekł tak: Dzban mąki nie wyczerpie się i baryłka oliwy nie opróżni się”. Uwierzyła mu. Jej zaufanie do Boga, okazało się większe, niż ludzka ocena sytuacji, w której się znalazła. Więc „postąpiła zgodnie ze słowem Eliasza”,  a Bóg okazał się godnym wiary.

Ewangelia Św. Marka     Gdy wątpliwość wzbudzają działania Jego sług

Sytuacja: Jezus naucza w świątyni: „Miejcie się na baczności przed nauczycielami Pisma”. Wielu z nich lubuje się w bogactwie i wywyższa się nad innych. „Objadają domy wdów i dla pozoru długo się modlą”. Potem, Jezus siedząc naprzeciw skarbony, widzi zachowanie osób składających ofiarę na utrzymanie świątyni. „Wielu bogatych wrzucało wiele”, „uboga wdowa wrzuciła dwie drobne monety”, czyli „wszystko co miała, całe swoje utrzymanie”. Jezus: mówi do uczniów: to ona „wrzuciła więcej od wszystkich, którzy wrzucali do skarbony”. Wcześniej w świątyni, o nadużywających władzy powie: „Ich spotka surowszy wyrok”. Ufność: wdowy ma być wzorem dla uczniów. Ona czyni to, co jest zgodne z jej przekonaniem, które ma przed Bogiem, ufając, że On zadba o jej życiowe potrzeby. 

List do Hebrajczyków     Gdy ratunku szuka się poza Chrystusem

Sytuacja: nie wszyscy z tych, którzy uwierzyli Jezusowi, potrafią przyjąć, że czas starego przymierza z Bogiem, minął bezpowrotnie. Jest dla Izraelitów pewną trudnością przejęcie zasad Nowego Przymierza. Trzeba uwierzyć w jedyne pośrednictwo Jezusa, trzeba się zgodzić z bezzasadnością systemu wielu ofiar, trzeba zrezygnować z myślenia, że w budowli może mieszkać Bóg – bo On jest dostępny na każdym miejscu, gdzie jest wzywany – w Duchu Chrystusa. Bóg: w swym Słowie wyjaśnia: „Chrystus nie wszedł do świątyni uczynionej ręką ludzką, będącej tylko odbiciem prawdziwej, ale do samego nieba”. „On (…) pojawił się jeden raz, aby zgładzić grzech przez własną ofiarę”. Drugi raz „objawi się już nie ze względu na grzech, lecz dla zbawienia tych, którzy Go oczekują”. Ufność: polega na pewności, że skoro Chrystus „teraz osobiście oręduje za nami do Boga”, to „zbliżmy się do Niego ze szczerym sercem i pełnym zaufaniem, skoro jesteśmy oczyszczeni ze złych skłonności serc”. „Trzymajmy się niewzruszenie wyznawanej nadziei, gdyż wierny jest Dawca obietnicy”(10,22-23).

Psalm 146         
„Szczęśliwy ten, kto pokłada nadzieję w Panu, Bogu swoim”
„On dochowuje wierności na wieki”
„Pan króluje na wieki”.       „Alleluja”
=============================================================================
Serdecznie zapraszamy !
„Spotkanie z Biblią”  o godz. 19:00
w drugi i czwarty poniedziałek miesiąca.
„Kurs Biblijny”  o godz. 19:00
w trzeci poniedziałek miesiąca.
 

Drukuj   E-mail