Niedziela 28.10.2018

30 Niedziela Zwykła    28.10.2018

Czytania liturgiczne:   Jr 31,7-9;   Ps 126;  Hbr 5,1-6;  Mk 10,46-52

„Idą z płaczem… lecz wracają z radością”

 Księga Jeremiasza    Tylko Bóg może odmienić los

Żałość: Izrael na wygnaniu. Uprowadzeni z Jerozolimy do Babilonii, cierpią. Jak długo jeszcze? Prorok przekazuje im Słowa Boga: „To potrwa długo. Budujcie domy by w nich mieszkać! Zakładajcie ogrody, aby spożywać w nich owoce”(29,28). Nie takich wieści oczekiwali. Jak żyć z dala od Świątyni? W obcej ziemi? Wśród pogan? Ale Bóg zapewnia: „Ja znam plany, które mam względem was, plany pomyślności a nie nieszczęścia”(29,11), ufajcie. Nadzieja: która jest pewnością, bo opiera się na obietnicy Boga: „sprowadzę ich (…) i zgromadzę z krańców ziemi”. „Powróci wielkie zgromadzenie”. „Przyjdą z płaczem i modlitwami”. „Przyprowadzę ich nad strumienie wód prostą drogą, na której się nie potkną”.

Ewangelia Św. Marka          Tylko Jezus może przywrócić zdrowie

Żałość: Bartymeusza, który utracił wzrok. Jako niewidomy, był skazany na jałmużnę przy ruchliwych drogach. Ale jako niewidomy uważniej słuchał i zapamiętywał. Ktoś opowiedział mu o Jezusie, Synu Dawida, czyli o potomku, który jako człowiek będzie potomkiem Dawida, jako Bóg Mesjasz pochodzi od samego Boga. Ktoś opowiedział mu o znakach i cudach dokonywanych przez Jezusa. Uwierzył, że tylko On może go uzdrowić. Nadzieja: jego dochodzi do zenitu, gdy słyszy, że Jezus przechodzi obok. „Synu Dawida, Jezusie, zmiłuj się nade mną !”, woła nie jeden raz. I nagle słyszy, jak ci co go chcieli uciszyć, mówią: „Odwagi, wstań, woła cię”. Jego wiara znajduje swego Odbiorcę: „Rabbuni, żebym przejrzał”, wierzę, że tylko Ty możesz to uczynić”. A kiedy już widzi, realizuje następne swoje pragnienie: kiedy przejrzał „szedł drogą za Nim”. 

List do Hebrajczyków   Tylko Jezus Chrystus może odpuścić grzech na wieki

Żałość: Izraelici, którzy uwierzyli Jezusowi, jednak tęsknią za starotestamentowym kultem składania ofiar, do którego byli przyzwyczajeni. Był kapłan, było ustalone odpowiednie miejsce, odpowiedni rytuał, były przeżycia duchowe. „Najwyższy kapłan, brany spośród ludzi (...) składał dary i ofiary za grzechy (…) zarówno w imieniu ludu, jak i własnym”. Jakkolwiek składanie ofiar przynosiło tylko tymczasowy skutek i było kosztowne, ale właśnie dlatego dawało poczucie chociaż częściowego odkupienia win. Nadzieja: zupełnie innego rozwiązania problemu grzechu, przyszła z Mesjaszem. „Nie musi On codziennie, jak dawni najwyżsi kapłani, składać ofiary najpierw za własne grzechy, a potem za grzechy ludu. Uczynił to bowiem raz na zawsze, samego siebie składając w ofierze”(7,27). „Mocą tej (Chrystusa) woli zostaliśmy uświęceni przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze”(10,10). „Otóż gdzie jest odpuszczenie grzechów, tam nie potrzeba już składać za nie ofiary”(10,18).

Psalm 126      „Pan uczynił nam wielkie rzeczy i radość nas przepełnia”
                         „Ci, którzy we łzach sieją, będą zbierać z radością.
               Idą z płaczem, niosąc ziarno, lecz wracają z radością, niosąc snopy”
         „Pan odmienił los”    „Nasze usta napełniły się radością, a nasz język weselem”
 
=============================================================================
Serdecznie zapraszamy !
„Spotkanie z Biblią”  o godz. 19:00
w drugi i czwarty poniedziałek miesiąca.
„Kurs Biblijny”  o godz. 19:00
w trzeci poniedziałek miesiąca.

Drukuj   E-mail